گلایه‌های یک کارگردان تئاتر از بی عدالتی در صحنه/ دنبال زندگی لاکچری نیستم!

کاوه مهدوی کارگردان و بازیگر تئاتر که آخرین اجرایش امسال نمایش «جیغ جیغه با قاف» در جشنواره نمایش عروسکی بود،‌ در گفت‌وگو با خبرنگار تئاتر فارس عنوان کرد: در حال حاضر یک سری کلاس‌های بازیگری زیر نظر انجمن هنرهای نمایشی استان تهران در دست دارم که امیدوارم سال آینده برآیند آن به اجرای عموم برسد.

وی با اشاره به اینکه نمایشنامه «لیرشاه» را برای کار با هنرجویان در نظر دارد، گفت: فکر می‌کنم ترم آخر کلاس‌های ما نیمه سال آتی به تمرین و اجرا بیانجامد. خوشبختانه هنرجویانی که این دوره در کلاس‌ها شرکت کردند استعداد خوبی دارند و روز گذشته کارهایشان را دیدم و به جرأت می‌توانم بگویم ۹۰ درصد کارها حیرت انگیز بود.

مهدوی با اشاره به اینکه قرار بوده برای یک اجرای عمومی در سنگلج اقدام کند، گفت: در این زمینه کوتاهی کردم و هنوز با خانم مقتدی صحبت نکردم ولی بهرحال ما هم انتظار داریم که گاهی مدیران به دنبال کارهای ما باشند، بهرحال من بیست و اندی سال است که در تئاتر کار می‌کنم و دیگر نباید الان به دنبال اثبات خود باشم، برای اجرا در تئاتر شهر هم نیم‌سالی است که اقدام کردم اما هنوز نتیجه‌ای به ما اعلام نکرده‌اند.

مهدوی با اشاره به فضای کمدی کارهای سنگلج گفت: من هم دوست داشتم کاری کمدی بر اساس علاقه خودم از نمایشنامه عروسی خون لورکا را آنجا اجرا ببرم اما به دلیل برخی مسائل که فکرم را درگیر کرده فرصتش را پیدا نکردم و به واقع انگیزه کافی را در این زمینه نداشتم.

این کارگردان تئاتر با تأکید بر اینکه کارهایی که الان تئاتر شهر اجرا می‌رود هم نیاز به تهیه کننده مشخص پیدا کرده است،‌گفت:‌ این خیلی شرایط بدی برای کسانی است که تهیه کننده ندارند، اصلا مگر چند تهیه‌کننده در تئاتر این روزها فعال است؟ در این شرایط دیگر چه تفاوتی بین تئاتر دولتی و خصوصی پیدا می‌کند تا ما انگیزه کار کردن پیدا کنیم!

وی با اشاره به فعالیت‌هایی که در حیطه بازیگری در تلویزیون و سینما داشته گفت: من هم می‌توانستم مثل خیلی‌های دیگر برای پول در این عرصه‌ها فعال باشم حتی پیشنهادی که امسال برای نقش اولی یک سریال داشتم را هم برای جشنواره تئاتر عروسکی رد کردم اما در نهایت چه چیز عایدم شد؟ حتی موفق نشدم یک اجرای عموم برای کارم بگیرم و بتوانم هزینه‌هایم را تأمین کنم.

مهدوی با بیان اینکه اگر می‌خواهیم فضای تئاتر سالن بماند و مسموم نباشد می‌بایست برای اجرای کارها عدالت در سالن‌ها رعایت شود، گفت: وقتی ما می‌بینیم در همین محیط یک نفر دو بار در یک سالن سالانه اجرا می‌رود و برای هر یک تبصره‌ای دارد، دیگر چه انگیزه‌ای برای ما می‌ماند؟ بهرحال همه ما خبر از بودجه تئاتر و سختی‌های کار آقای کرمی داریم اما اگر همین تبعیض‌ها از بین برود و سفره عادلانه پهن شود لااقل ما هم کار می‌کنیم، ما که به دنبال زندگی لاکچری نیستیم اگر می‌خواستیم فرصت در سینما و تلویزیون زیاد بود، الان هم ترسی از این حرف‌ها ندارم!

وی ادامه داد: من هم می‌توانستیم در دفاتر سینمایی و تلویزیونی بسط بنشینم اما ترجیح دادم در خانه‌ام بنشینم و کتاب تئاتر بخوانم، در عین حال انتظار دارم که مدیران بالای سر هم نسبت به این دانش و تجربه احترام بگذارند و با ما مثل یک هنرمند رفتار کنند. بهرحال من هم یکی ـ دو سال دیگر ببینم شرایط بهتر نمی‌شود، تغییر رویه می‌دهم، مسئله این است که ما برای تئاتر قداست قائلیم ولی فقط اگر دو روز از آن فاصله بگیریم دیگر انگار هیچ وقت نبوده‌ایم!

این بازیگر و کارگردان تئاتر در پایان اظهار داشت: امیدوارم در سال جدید کمی بیشتر به هم احترام بگذاریم نه فقط برای تئاتر بلکه برای کل فرهنگ و هنرمان و وصله‌های بروکراتیک را از خود جدا کنیم و تئاتر را تبدیل به کمپانی‌هایی کنیم که همه بتوانند از آن استفاده کنند.

انتهای پیام/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *